به نظر من، نویسندگی تخیل نیست،
نگاه موشکاف نیست،
دید اجتماعی نیست، 
نگاه جدید به مسایل قدیمی نیست،
احساس حساس نیست،
اخلاق نیست،
دانایی نیست،
به نظر من، نویسنده، همه‌ی این‌ها را لازم دارد، اما اصل ِ نویسندگی، توانایی بیان است. نویسنده اگر نتواند ذهنیاتش را ـ طوری که خواننده بفهمد ـ بیان کند، نویسنده نیست. وب را بگردید و ببینید چه‌قدر روشن‌فکر و فیلسوف و روان‌شناس و جامعه‌شناس و انسان‌شناس و... می‌بینید که نویسنده نیستند! آن همه دانایی که این‌ها دارند، اگر درست و به دور از پیچیدگی منتقل نشود، به چه درد ما می‌خورد؟
جایی خواندم، نوشته‌های تولستوی آن‌قدر روان و راحت‌فهم است که خواننده‌ فکر می‌کند نوشتن چه‌قدر ساده است!